Pengroep

Ik blijf het leuk vinden, schrijven met een basisschoolklas. De klas die ik onlangs als ‘schrijfklas’ had, had geweldig zijn best gedaan. In tweetallen waren ze op zoek gegaan naar informatie over mij op internet en ook in tweetallen lazen ze een boek van me en beantwoordden ze vragen als: ‘Voor wie is het boek geschreven?’ en ‘Waar gaat het boek over?’

Daarna gingen ze vragen aan mij bedenken. Zoals elke keer staat de vraag naar mijn leeftijd bovenaan de lijst. Dit keer werd de vraag nader gespecificeerd: ‘We hebben het wel op internet gevonden, maar dat is een oud bericht, dus we denken dat u veel ouder bent.’ Bedankt 🙂

Daarnaast kwam de vraag hoe ik aan de (serieuze) onderwerpen voor mijn boeken kom: homoseksualiteit, vluchtelingen enz.

Mama's           int. vrouwendag

 

Wat vind ik de leukste doelgroep om voor te schrijven?
Waarom spreek ik zo goed Duits?
Hoeveel boeken heb ik geschreven?

Ik heb zo goed mogelijk antwoord gegeven en hoop dat ik ook de niet-lezers een klein duwtje in de richting heb mogen geven van: Lezen is leuk!

 

schoolklas II       schoolklas

Muziek

Nadat ik afgelopen week de prachtige documentaire ‘Vluchten in muziek‘  had gezien, moest ik even terugdenken aan de allereerste reis die ik ‘naar de vluchtelingen’ maakte. Dat was eind 2014 en we gingen naar de Turks-Syrische grens om daar onze boeken ‘Jamil & Jamila‘ uit te delen.

Deze

In de Turkse grensplaats Kilis zagen we de mensen letterlijk de grens over komen …
Er was daar ook een schooltje: leerlingen met jassen aan en mutsen op, want het was koud in de containers. Maar droog. Er waren Syrische juffen en een directeur die met een busje de straten afstruinde, op zoek naar (half)wezen die dan met hem mee naar school mochten. (Mocht je dit bekend voorkomen: dit gegeven hebben we in de roman ‘Vlucht naar Libanon‘ verwerkt).

We zagen en hoorden daar ook een klas zingen. De kinderen gingen er helemaal in op, vol vuur stampten en zongen ze mee. Van de tekst begrepen we helaas helemaal niets, wel zagen we hoe goed de muziek ze deed!

Deze 2

Prachtig, de inzet op Lesbos en hoe dat allemaal gerealiseerd wordt. Diep respect. Maar tegelijkertijd intriest dat het nodig is.
Nog steeds …

Voorstellen aan nieuwe pengroep

Net zoals vorig jaar kreeg ik onlangs weer een ‘pengroep’. Vorig jaar waren het twee groepen 8 van een basisschool en ik heb genoten van hun brieven vol met verhalen en originele vragen. Dit jaar heb ik een bovenschoolse plusklas als pengroep, waarvan de leerlingen een stuk jonger zijn. Ik mag tips en weetjes met ze delen en vertellen hoe het is om een boek te schrijven.
En ik hoorde net dat ze in deze pengroep ‘Mama’s zijn stoer’ (Uitgeverij EigenZinnig) gaan lezen.

Mijn ‘ik zal me even voorstellen’-brief is inmiddels de deur uit.

Wie ben ik?
Wat leuk dat wij elkaar gaan leren kennen. Ik zal me vast een beetje aan jullie voorstellen. Mijn naam is Elsbeth de Jager. Mijn man en ik hebben twee volwassen kinderen en een kleinzoon van vier jaar. Allemaal houden we heel veel van lezen en voorlezen 😊. Oh ja, en we hebben ook een hond. Mijn hele leven al wil ik graag een paard hebben, maar daar heb ik nooit plaats voor.

Waarom ben ik schrijfster?
In 2008 begon ik met het schrijven van gedichten en korte verhalen. Ik vond het erg leuk en nadat ik een paar keer een schrijfwedstrijd had gewonnen, wilde ik heel graag een ‘echt boek’ schrijven. Dat werd ‘Niet waar!’ (inmiddels deel 1 van ‘Hoe bedoel je?Uitgeverij EigenZinnig).

niet waar                                             J&J

Inmiddels heb ik al veel kinderboeken geschreven. Ik denk dat ‘Jamil & Jamila‘ (Droomvallei Uitgeverij) mijn bekendste kinderboek is. Ik maakte het samen met Esther van der Ham.
‘Jamil & Jamila’ is in meer dan 17 talen vertaald. Esther en ik gaan regelmatig samen of ieder apart op reis naar vluchtelingenkampen om daar de boeken aan de kinderen uit te delen. In de afgelopen jaren ben ik aan de Turks-Syrische grens geweest, vier keer op Lesbos, in Athene en in Libanon. Elke keer met héél véél koffers vol boeken om uit te delen.

Koffer   KT  SP

Wat schrijf ik nu?
Op dit moment schrijf ik aan twee romans (leeftijd ongeveer 14+). De ene roman is bijna af (maar dat werd ook wel tijd, want ik ben daarmee begonnen in 2008…) en met de andere ben ik net begonnen.
Ook ben ik bezig met een kinderboek voor Kinderboekenweek. Daar kan ik nog niet te veel over verklappen, behalve dat het in een ver land speelt en hele mooie illustraties krijgt!

Wanneer schrijf ik?
Ik heb altijd genoeg ideeën voor verhalen en boeken, maar bijna nooit genoeg tijd ☹
Ik werk namelijk als juf: ik geef Duits en schrijflessen. Verder vertaal ik boeken en artikelen. Dus schrijven doe ik in mijn vrije tijd. Net als lezen natuurlijk 😊.

Ik hoop dat jullie net zo veel plezier hebben of krijgen in lezen en in het schrijven van verhalen als ik!

Groetjes

Elsbeth de Jager

Help    Maryam   Reza

Schrijfnieuws november 2017 – Marokko

Soms gaat het leven erg snel … Ik loop daarom ‘een beetje’ achter met het bloggen over mijn schrijfactiviteiten en zal proberen in een serie korte blogjes weer up to date te raken.

In november was ik samen met Melvin in Marokko. Onze vriendin Amal had een prachtige reis voor ons uitgestippeld. We begonnen in Marrakesh en reden via een prachtige route (we bezochten onder andere de watervallen Cascade d’ Ouzoud, waar we apen in het wild zagen, de prachtige stad Fez, de blauwe stad Chefchouen) naar El-Jebha. Daar moesten we namelijk zijn voor het eerste (schrijf)doel van deze reis: het bezoek aan de ‘meiden’ van Amal Bensalah: Dal Taliba (The School Girls of Azaghar Foundation).

We bezochten de school en deelden de in Chefchouen gekochte cadeautjes aan de ‘meiden’ uit. Helaas verliep de communicatie moeizaam. Mijn Frans is al niet heel best, maar in dat gedeelte van Marokko is de tweede taal niet Frans, maar Spaans. Om het hiervoor bedachte schrijfproject te verwezenlijken, zal ik dus nog een keer met iemand die de taal spreekt teruggaan. Ik kijk er nu al naar uit 🙂

Na het bezoek aan deze school gingen we de bergen in. In Andam, district Bni Rzine, had Amal namelijk een oud en verveloos schooltje ‘ontdekt’. Melvin en ik hadden besloten om te zorgen voor verf en verfbenodigdheden zodat de kinderen daar weer naar een frisse school zonder lekkages kunnen gaan. We zijn mee geweest naar de verffabriek daar en hebben het bijna-eindresultaat alvast op foto’s mogen bewonderen. Hier een vóór en ná-foto: