Kinderboek ‘Nummer 41588’

Vandaag wordt de Japanse capitulatie in Nederlands-Indië herdacht. Ik vroeg een keer aan mijn vader, die destijds als 14 jarige jongen in een mannenkamp zat, wat die capitulatie voor hem betekende. Zijn antwoord ben ik nooit vergeten: ‘Ik heb eerst maar eens geprobeerd te achterhalen of mijn vader nog leefde. En waar hij in dat geval was.’ Dat antwoord en vooral de intonatie (‘Wat kon ik anders?’) raakten mij enorm. Het idee dat je als 14 jarige een poort uit wandelt, waarachter je jaren geïnterneerd zat, om uit te zoeken of je nog een vader hebt.

Een paar jaar geleden vroeg mijn vader aan mij of ik een kinder-/jeugdboek over zijn kampjaren wilde schrijven. Natuurlijk wilde ik dat doen. Voor hem, maar ook omdat het gros van de kinder-/jeugdboeken over WO II zich in Europa afspelen.

Het is niet zomaar een boek, merk ik. Het is de geschiedenis van mijn vader en daarmee ook een stukje van mijn eigen familiegeschiedenis. Ik heb veel met hem gepraat, onze gesprekken opgenomen, veel boeken gelezen, research gedaan. Er zitten ‘gaten’ in mijn vaders verhaal, wat logisch is want hij herinnert zich niet alles meer in detail, en die moest ik historisch correct opvullen.

Binnenkort reizen mijn man en ik naar Indonesië. We bezoeken het ziekenhuis waar mijn vader geboren is, de hbs waar mijn opa Nederlands gaf (het gebouw doet nog steeds dienst als school), de verschillende huizen waar mijn vader heeft gewoond en vooral: de verschillende kampen waar hij zat.
Daarna kan ik mijn boek afronden.

“Hugo stond met vader en moeder voor het raam. Hij verveelde zich en zoog zoveel lucht naar binnen als hij kon.. Daarna ademde hij uit tegen het raam en schreef het woord oorlog in de condens. Meteen veegde hij het weg. Het was te zwart, te bedreigend.
Kon hij de echte oorlog ook maar wegvegen.
Plotseling ging vader heel rechtop staan. Hij zei een lelijk woord en keek gespannen naar de overkant. Moeder sloeg haar hand voor haar mond.
Hugo keek ook.
Hij zag een taxi stoppen. Zo’n taxi met een open kap. Die had Hugo al vaker gezien. Maar nu stapten er twee Japanse officieren uit.
Het was de eerste keer dat Hugo de bezetters van zo dichtbij zag.”

De lapjeskat met de rodehond

Sommige projecten duren jaren. Omdat de tijd er niet is. Of de inspiratie. Of de innerlijke rust. Of alle drie …
Des te groter de vreugde als het opeens toch in een stroomversnelling raakt, zoals met mijn gedichtenbundel ‘De lapjeskat met de rodehond’ die volgend jaar door Droomvallei Uitgeverij uitgegeven wordt.

Vandaag deelde illustrator Francien van Lang het eerste gedicht op social media en schreef er het volgende bij: “Hou jij ook zo van letters? Met letters geef je uiting aan je blijdschap, liefde, verdriet. Samen maken ze woorden, teksten. Ook ik zou niet zonder letters kunnen, het geeft mij inspiratie om te illustreren. Elsbeth de Jager kan zo prachtig met woorden stoeien, dat ik heel blij ben om samen met haar te mogen werken aan een in 2020 uit te komen gedichtenbundel “De lapjeskat met de rodehond” Hier alvast een klein voorproefje 🙂”

Onnodig om te zeggen dat ik hier heel blij mee ben!

FB afbeelding Francien

Maryam – terugdenken aan Jordanië

Na onze heerlijke vakantie in Jordanië in 2013 ben ik in gedachten nog vaak teruggegaan naar dat schitterende land. Ik hield contact met een aantal mensen die we daar hebben ontmoet en schreef ‘Maryam’: een verhaal over een bedoeïenenmeisje in de Wadi Rum. ‘Maryam’ verscheen in de cultuurhistorische reeks van Droomvallei Uitgeverij.

Na de lovende woorden van Marieke Flikweert vond ik zojuist een net zo mooie recensie op bol.maryam recensie

Wist je dat …

  •  (ook) Syrische traumadeskundigen bevestigd hebben dat het boek ‘Jamil & Jamila’ de kinderen helpt om hun trauma’s te verwerken?  Er zitten in Libanon honderdduizenden kinderen, genoeg te doen …  De kinderen krijgen deel 1 en deel 2 in één boek, uiteraard in de Arabische versie.
  • ‘Jamil & Jamila’ inmiddels in het Nederlands, Engels, Duits en natuurlijk Arabisch te koop is? Binnenkort volgen Frans, Spaans en Italiaans.
  • Alle vertalers belangeloos meewerken aan dit prachtige project?
  • Uitgeverij Droomvallei voor elk in Europa verkocht boek een gratis Arabisch exemplaar ter beschikking stelt aan een kind in een vluchtelingenkamp?

                                                         Ministerie

(2014, Syrische interim ministerie in Gaziantep)

Jamil & Jamila naar Libanon met Elsbeth en Esther

In september is het zo ver. Dan gaan Esther van der Ham en ik naar Libanon om de boeken “Jamil & Jamila” uit te delen in de vluchtelingenkampen daar.
Alhoewel, vluchtelingenkampen … het blijkt meer een soort wildkamperen te zijn. Het blijkt er daar heel anders uit te zien dan wat we gewend waren van Turkije/Syrië. Twee miljoen Syriërs wonen daar in tenten, vaak al jaren lang.

Esther heeft voor de Arabische versie van het boek voor Libanon een nieuwe kaft ontworpen, juist omdat het er daar heel anders uitziet. Dit is hem geworden. En ja, de voorkant staat op de achterkant en andersom.

Jamil & Jamila voor Libanon

 

Jamil & Jamila Arabisch voor Libanon

Wij gaan dus in september naar Libanon om daar de boeken uit te delen.  Liefst zoveel mogelijk boeken! Als je wil bijdragen kan dat. Heel graag zelfs.

Wat kan je doen?
1. Koop een boek Jamil&Jamila. Er zijn inmiddels drie delen te bestellen. Voor ieder in Europa verkocht boek doneert Esther als uitgever een extra boek aan de kinderen in de kampen.
Deel 3 wordt verzonden vanaf 12 juni.
Deze boeken zijn bij alle (online)boekwinkels te verkrijgen. Nederlandse kinderen krijgen daarmee meer begrip voor hun leeftijdgenootjes die onder heel andere omstandigheden leven.

2. Direct sponsoren is de tweede mogelijkheid.
Volg daarvoor de volgende link: https://www.droomvalleiuitgeverij.nl/product/sponsor-boek/

3. (Een van) ons uitnodigen voor een (betaalde) lezing op school of bedrijf.
Daarvoor kan je een mail sturen  naar info@elsbethdejager.nl  of info@droomvalleiuitgeverij.nl

Jamil & Jamila: Jij een boek? Zij een boek!

 

 

Heimwee

Bab as Salaam

Jamil en Jamila zijn twee kinderen van acht jaar. Ze wonen in het Syrische vluchtelingenkamp Bab as Salaam. In het boek “Jamil&Jamila” maakten we kennis met hen en met de omstandigheden in het kamp.
Hoe komt het bijvoorbeeld dat ze hun achternaam niet meer weten? En dat ze de kleuren niet meer kennen? Waar zijn alle verdwenen familieleden?

Deel 2 van Jamil & Jamila: Heimwee

Deel 2 van Jamil & Jamila: Heimwee

In het boek “Heimwee” gaat het verhaal van Jamil en Jamila verder.
Esther en ik zijn naar de grens van Syrië geweest om de verhalen van vluchtelingenkinderen te verwerken in de boeken over Jamil en Jamila. Alles wat we beschrijven is echt gebeurd.
Naast de boeken over Jamil en Jamila heeft Esther ook schoolcontainers beschilderd met haar Droomvallei kunstwerken. Deze containers zijn in januari 2015 in het kamp aangekomen en als school in gebruik genomen.
Esther heeft onder meer Syrische monumenten op de containers geschilderd. Zo hebben de kinderen ver weg van hun huis, dat er waarschijnlijk allang niet meer staat, toch een stukje herkenning, een stukje ‘thuis’.

 

Schoolcontainers beschilderd door Esther van der Ham in het vluchtelingenkamp Bab-as-Salaam

Schoolcontainers in het vluchtelingenkamp Bab-as-Salaam

 

Bommen

‘Alles is nu weg,’ zegt Amira dan. ‘Ons huis. De straat. De winkels. Alles. Dat komt door de bommen.’
Jamila knikt.
‘Mijn mama zegt …’ fluistert Amira en ze gluurt even naar haar moeder. ‘Ze zegt dat Jamil de bommen nog in zijn hoofd heeft. Maar dat kan niet, toch? Ik zie niks als ik naar zijn hoofd kijk.’
Jamila puft. Moet zij dat aan dit kleine meisje uitleggen? Ze denkt even aan Jamil die altijd zo schrikt van lawaai.
‘Natuurlijk heeft Jamil geen echte bommen in zijn hoofd. Maar elke keer als hij een harde knal hoort, dénkt hij dat het weer een bom is,’ zegt ze dan.
Amira knikt met een wijs gezichtje. ‘Wordt zijn hoofd nog beter? Gaan die niet-echte bommen er een keer uit?’ vraag ze.

(Uit: Jamil & Jamila deel 2 ‘Heimwee’. Verschijnt in oktober bij Droomvallei Uitgeverij.)

 
Jij een boek, zij een boek

Er zijn veel manieren om vluchtelingen hulp te bieden. Een daarvan is het kopen van ‘Jamil & Jamila’.
Want: Droomvallei Uitgeverij geeft voor elk Nederlands en Duits verkocht boek een gratis Arabisch exemplaar aan een Syrisch kind.
Het filmpje laat zien hoe deze kinderen zich bij het inkleuren van de kaft al op de boeken verheugen.

De boeken over Jamil & Jamila zijn door mij ook in het Duits vertaald.

 

 

Vluchtelingen

Gisteren las ik de column van Astrid Harrewijn ‘Ik ben Europeaan’. Ik zag het filmpje waarin een klein meisje hartverscheurend huilt om haar moeder.
Het meisje is één van de tienduizenden, honderdduizenden Jamila’s.
Op de vlucht naar Europa.
Astrid stelt terecht dat je niet vlucht als dat niet bitter noodzakelijk is.
En ze vraagt zich net zo terecht af of het nou echt zo ingewikkeld is om vluchtelingen op te vangen …

 

Jamil & Jamila

Arabische kaft van het boek 'Jamil & Jamila.'

Arabische kaft van het boek ‘Jamil & Jamila.’

 

‘Onze’ Jamila, de Jamila van Esther van der Ham en mij, is op dit moment niet op weg naar Europa, maar woont nog ‘veilig’ in een vluchtelingenkamp.
Ze is een meisje, een kind. Een kind dat veel te veel heeft meegemaakt en waarvoor er momenteel geen enkel uitzicht is.
Esther en ik hebben ze ontmoet, de vele Jamils en Jamila’s aan de Turks-Syrische grens. Naast de ontmoetingen met de kinderen spraken we er ook met volwassen vluchtelingen, trauma-deskundigen en Syrische interim-ministers.
Het was toen allang duidelijk: Er is dringend hulp nodig. Heel veel hulp.

Met ‘alleen wegkijken’ kom je er niet. Op die manier ben je net zo goed schuldig aan de ellende in deze wereld.

Citaat van Erich Kästner in 1933

Citaat van Erich Kästner in 1933

Dat wist Erich Kästner in 1933 al.

 

Wil je meer weten over het boek ‘Jamil & Jamila’? Kijk op Droomvallei Uitgeverij!

‘Jamil & Jamila’ is door mij ook in het Duits vertaald.