Recensies

Recensies blijven spannend. Een beetje ‘eng’ ook wel, want er kan meedogenloos geoordeeld worden over jouw boek, dat boek waaraan je met zoveel liefde hebt gewerkt.

Libanon II      45747804_2185306681502821_224178798722023424_n

Er kwam weer een prachtige recensie online. Dit keer van Hanneke Tinor Centi.
Het is fijn als je aan de recensie merkt dat de recensent het boek ook daadwerkelijk heeft gelezen (al zou dat eigenlijk logisch moeten zijn, toch?). En het is nog fijner als je merkt dat de recensent juist die dingen uit het boek heeft gehaald die ik als auteur belangrijk vind.

recensie voor blog

Wist je dat …

  •  (ook) Syrische traumadeskundigen bevestigd hebben dat het boek ‘Jamil & Jamila’ de kinderen helpt om hun trauma’s te verwerken?  Er zitten in Libanon honderdduizenden kinderen, genoeg te doen …  De kinderen krijgen deel 1 en deel 2 in één boek, uiteraard in de Arabische versie.
  • ‘Jamil & Jamila’ inmiddels in het Nederlands, Engels, Duits en natuurlijk Arabisch te koop is? Binnenkort volgen Frans, Spaans en Italiaans.
  • Alle vertalers belangeloos meewerken aan dit prachtige project?
  • Uitgeverij Droomvallei voor elk in Europa verkocht boek een gratis Arabisch exemplaar ter beschikking stelt aan een kind in een vluchtelingenkamp?

                                                         Ministerie

(2014, Syrische interim ministerie in Gaziantep)

Heimwee

Bab as Salaam

Jamil en Jamila zijn twee kinderen van acht jaar. Ze wonen in het Syrische vluchtelingenkamp Bab as Salaam. In het boek “Jamil&Jamila” maakten we kennis met hen en met de omstandigheden in het kamp.
Hoe komt het bijvoorbeeld dat ze hun achternaam niet meer weten? En dat ze de kleuren niet meer kennen? Waar zijn alle verdwenen familieleden?

Deel 2 van Jamil & Jamila: Heimwee

Deel 2 van Jamil & Jamila: Heimwee

In het boek “Heimwee” gaat het verhaal van Jamil en Jamila verder.
Esther en ik zijn naar de grens van Syrië geweest om de verhalen van vluchtelingenkinderen te verwerken in de boeken over Jamil en Jamila. Alles wat we beschrijven is echt gebeurd.
Naast de boeken over Jamil en Jamila heeft Esther ook schoolcontainers beschilderd met haar Droomvallei kunstwerken. Deze containers zijn in januari 2015 in het kamp aangekomen en als school in gebruik genomen.
Esther heeft onder meer Syrische monumenten op de containers geschilderd. Zo hebben de kinderen ver weg van hun huis, dat er waarschijnlijk allang niet meer staat, toch een stukje herkenning, een stukje ‘thuis’.

 

Schoolcontainers beschilderd door Esther van der Ham in het vluchtelingenkamp Bab-as-Salaam

Schoolcontainers in het vluchtelingenkamp Bab-as-Salaam

 

Bommen

‘Alles is nu weg,’ zegt Amira dan. ‘Ons huis. De straat. De winkels. Alles. Dat komt door de bommen.’
Jamila knikt.
‘Mijn mama zegt …’ fluistert Amira en ze gluurt even naar haar moeder. ‘Ze zegt dat Jamil de bommen nog in zijn hoofd heeft. Maar dat kan niet, toch? Ik zie niks als ik naar zijn hoofd kijk.’
Jamila puft. Moet zij dat aan dit kleine meisje uitleggen? Ze denkt even aan Jamil die altijd zo schrikt van lawaai.
‘Natuurlijk heeft Jamil geen echte bommen in zijn hoofd. Maar elke keer als hij een harde knal hoort, dénkt hij dat het weer een bom is,’ zegt ze dan.
Amira knikt met een wijs gezichtje. ‘Wordt zijn hoofd nog beter? Gaan die niet-echte bommen er een keer uit?’ vraag ze.

(Uit: Jamil & Jamila deel 2 ‘Heimwee’. Verschijnt in oktober bij Droomvallei Uitgeverij.)

 
Jij een boek, zij een boek

Er zijn veel manieren om vluchtelingen hulp te bieden. Een daarvan is het kopen van ‘Jamil & Jamila’.
Want: Droomvallei Uitgeverij geeft voor elk Nederlands en Duits verkocht boek een gratis Arabisch exemplaar aan een Syrisch kind.
Het filmpje laat zien hoe deze kinderen zich bij het inkleuren van de kaft al op de boeken verheugen.

De boeken over Jamil & Jamila zijn door mij ook in het Duits vertaald.

 

 

Vluchtelingen

Gisteren las ik de column van Astrid Harrewijn ‘Ik ben Europeaan’. Ik zag het filmpje waarin een klein meisje hartverscheurend huilt om haar moeder.
Het meisje is één van de tienduizenden, honderdduizenden Jamila’s.
Op de vlucht naar Europa.
Astrid stelt terecht dat je niet vlucht als dat niet bitter noodzakelijk is.
En ze vraagt zich net zo terecht af of het nou echt zo ingewikkeld is om vluchtelingen op te vangen …

 

Jamil & Jamila

Arabische kaft van het boek 'Jamil & Jamila.'

Arabische kaft van het boek ‘Jamil & Jamila.’

 

‘Onze’ Jamila, de Jamila van Esther van der Ham en mij, is op dit moment niet op weg naar Europa, maar woont nog ‘veilig’ in een vluchtelingenkamp.
Ze is een meisje, een kind. Een kind dat veel te veel heeft meegemaakt en waarvoor er momenteel geen enkel uitzicht is.
Esther en ik hebben ze ontmoet, de vele Jamils en Jamila’s aan de Turks-Syrische grens. Naast de ontmoetingen met de kinderen spraken we er ook met volwassen vluchtelingen, trauma-deskundigen en Syrische interim-ministers.
Het was toen allang duidelijk: Er is dringend hulp nodig. Heel veel hulp.

Met ‘alleen wegkijken’ kom je er niet. Op die manier ben je net zo goed schuldig aan de ellende in deze wereld.

Citaat van Erich Kästner in 1933

Citaat van Erich Kästner in 1933

Dat wist Erich Kästner in 1933 al.

 

Wil je meer weten over het boek ‘Jamil & Jamila’? Kijk op Droomvallei Uitgeverij!

‘Jamil & Jamila’ is door mij ook in het Duits vertaald.