Voorstellen aan nieuwe pengroep

Net zoals vorig jaar kreeg ik onlangs weer een ‘pengroep’. Vorig jaar waren het twee groepen 8 van een basisschool en ik heb genoten van hun brieven vol met verhalen en originele vragen. Dit jaar heb ik een bovenschoolse plusklas als pengroep, waarvan de leerlingen een stuk jonger zijn. Ik mag tips en weetjes met ze delen en vertellen hoe het is om een boek te schrijven.
En ik hoorde net dat ze in deze pengroep ‘Mama’s zijn stoer’ (Uitgeverij EigenZinnig) gaan lezen.

Mijn ‘ik zal me even voorstellen’-brief is inmiddels de deur uit.

Wie ben ik?
Wat leuk dat wij elkaar gaan leren kennen. Ik zal me vast een beetje aan jullie voorstellen. Mijn naam is Elsbeth de Jager. Mijn man en ik hebben twee volwassen kinderen en een kleinzoon van vier jaar. Allemaal houden we heel veel van lezen en voorlezen 😊. Oh ja, en we hebben ook een hond. Mijn hele leven al wil ik graag een paard hebben, maar daar heb ik nooit plaats voor.

Waarom ben ik schrijfster?
In 2008 begon ik met het schrijven van gedichten en korte verhalen. Ik vond het erg leuk en nadat ik een paar keer een schrijfwedstrijd had gewonnen, wilde ik heel graag een ‘echt boek’ schrijven. Dat werd ‘Niet waar!’ (inmiddels deel 1 van ‘Hoe bedoel je?Uitgeverij EigenZinnig).

niet waar                                             J&J

Inmiddels heb ik al veel kinderboeken geschreven. Ik denk dat ‘Jamil & Jamila‘ (Droomvallei Uitgeverij) mijn bekendste kinderboek is. Ik maakte het samen met Esther van der Ham.
‘Jamil & Jamila’ is in meer dan 17 talen vertaald. Esther en ik gaan regelmatig samen of ieder apart op reis naar vluchtelingenkampen om daar de boeken aan de kinderen uit te delen. In de afgelopen jaren ben ik aan de Turks-Syrische grens geweest, vier keer op Lesbos, in Athene en in Libanon. Elke keer met héél véél koffers vol boeken om uit te delen.

Koffer   KT  SP

Wat schrijf ik nu?
Op dit moment schrijf ik aan twee romans (leeftijd ongeveer 14+). De ene roman is bijna af (maar dat werd ook wel tijd, want ik ben daarmee begonnen in 2008…) en met de andere ben ik net begonnen.
Ook ben ik bezig met een kinderboek voor Kinderboekenweek. Daar kan ik nog niet te veel over verklappen, behalve dat het in een ver land speelt en hele mooie illustraties krijgt!

Wanneer schrijf ik?
Ik heb altijd genoeg ideeën voor verhalen en boeken, maar bijna nooit genoeg tijd ☹
Ik werk namelijk als juf: ik geef Duits en schrijflessen. Verder vertaal ik boeken en artikelen. Dus schrijven doe ik in mijn vrije tijd. Net als lezen natuurlijk 😊.

Ik hoop dat jullie net zo veel plezier hebben of krijgen in lezen en in het schrijven van verhalen als ik!

Groetjes

Elsbeth de Jager

Help    Maryam   Reza

Vlucht naar Libanon – roman

Regelmatig is er iets bijzonders als Esther mij opbelt: ik was met vakantie aan de Tsjechische grens toen ze me belde dat ze mijn paspoortnummer moest hebben, omdat we aansluitend aan mijn vakantie naar de Turks-Syrische grens zouden vliegen om daar (voor de eerste keer) ‘Jamil & Jamila’ aan de Syrische vluchtelingenkinderen uit te delen. Ik was druk aan het vertalen toen ze belde dat ze een grote doos vol ‘Beessies’ had ontvangen voor de boekpresentatie van ‘Anna, waar blijf je?’ en ik had zangles (van de vader van bovengenoemde Anna) toen ze belde dat we naar Libanon zouden afreizen.

Libanon heeft diepe indruk gemaakt. Eerst een bezoek aan Beiroet, een stad waar je niet om de burgeroorlog heen kunt … de burgeroorlog die  volgens mijn herinneringen altijd op het journaal was in mijn kindertijd. Daarna een bezoek aan de Nederlandse ambassade en vervolgens reden we via de Beirut-Damascus Highway de Mount Libanon over. Rechts de borden naar Syrië. Wij gingen rechtdoor en zagen aan de Libanese kant van de bergketen kamp na kamp. Allemaal vol vluchtelingen. Wonend in tenten die vaak uit niet meer dan lappen bestonden.

Libanon     Libanon II

Het leek wel of de kinderen merkten dat er iets ‘anders dan anders’ stond te gebeuren als de auto geparkeerd was, want ze stroomden vaak naar ons toe. Ik heb me elke keer weer afgevraagd waar ze allemaal vandaan kwamen. We deelden de boeken ‘Jamil & Jamila’ uit, gaven high-fives, tekenden hartjes op handen en hoorden talloze malen: ‘Miss, my name is …’

Terug in het vliegtuig naar Istanbul bedachten we om een roman te schrijven over deze indrukwekkende dagen: een compleet fictief verhaal inclusief humor, intriges en liefde, afspelend in en om de Libanese vluchtelingenkampen. Met het zand van de kampen nog aan onze bergschoenen creëerden we de op luxe ingestelde Sylvie en haar idealistische zus Rosa. We bedachten wat hoofdlijnen en eenmaal weer gewend thuis – dat duurde dit keer wel even – begonnen we te schrijven.

Maar John Lennon zei het al: “Life is what happens to you, while you’re busy making other plans.”  Onze roman bleef noodgedwongen steken toen we al over de helft waren. Afgelopen herfst boekten we daarom maar weer een huisje om te schrijven en op 14 april is het zover: Vlucht naar Libanon wordt gepresenteerd op het jaarlijkse boekenfeest van Droomvallei Uitgeverij!

Proefdruk I    aankondiging VnL

Recensie De Lissabon Brieven door Gaby Rasters

Rasters weet mij elke keer weer te verrassen. Ze kan veel aan; lekkere feelgood, spannende verhalen, verhalen met levensechte personages die onder je huid gaan zitten. Dat laatste is bij De Lissabon Brieven, net als bij Nooit meer bang, absoluut het geval. En ook hier zit er weer een actueel maatschappelijk thema in.

Ik hou van alle drie de hoofdpersonen. Ik kan niet al hun keuzes navoelen, maar toch hou ik van ze. Dat is de kracht die Rasters in haar verhalen weet te leggen. Het boek heeft een aantal verrassende wendingen die ik niet zag aankomen. Neem daarbij het prachtige decor van Lissabon en je weet: Dit boek moet je gewoon lezen!

lb

Maryam – terugdenken aan Jordanië

Na onze heerlijke vakantie in Jordanië in 2013 ben ik in gedachten nog vaak teruggegaan naar dat schitterende land. Ik hield contact met een aantal mensen die we daar hebben ontmoet en schreef ‘Maryam’: een verhaal over een bedoeïenenmeisje in de Wadi Rum. ‘Maryam’ verscheen in de cultuurhistorische reeks van Droomvallei Uitgeverij.

Na de lovende woorden van Marieke Flikweert vond ik zojuist een net zo mooie recensie op bol.maryam recensie

Interview: In het decemberzonnetje

December is een drukke maand; naast alle feestdagen is er natuurlijk het gewone werk (en wat zijn mijn studenten ijverig in deze tijd van het jaar!) én dan nog de btw- en de jaaropgave waar ik als uitgesproken ‘letter-en-geen-cijfer-mens’ best wat tijd aan kwijt ben. Bovendien heb ik met Gaby Rasters ineens niet één maar twee boek-ideeën (Gaby over de eerste regel: ‘Ik kan bijna niet wachten!!!!!’) en liggen er twee ‘bijna-af-romans’. Ik ga de tijd en rust ‘kweken’ om er weer met gepaste aandacht aan verder te schrijven, want het ligt te lang stil. Er gebeurt gewoon te veel.

Oké, drukke decembermaand dus. Ik was dan ook heel verrast toen ik eergisteren het interview tegenkwam met de leuke vragen van H12 aan mij. Het was me even ontschoten dat dit al gepubliceerd zou worden.

Bedankt H12!

interview

Je kunt het interview hier lezen.

Hebban zomerbundel en kerstverhaal

Afgelopen zomer werd mij via uitgever Olga Hoekstra (Tinteling Romance) gevraagd of ik mee wilde doen aan het zomer e-book van dertig verschillende feelgoodauteurs, georganiseerd door Hebban. Ik leverde een verhaal in over Milou, één van de twee beste vriendinnen van Lara uit mijn debuutroman Chaos. Veel meer kan ik hier nog niet over vertellen, want naar aanleiding van dit verhaal vroeg Olga meteen om een deel 3 in de Chaos-serie *smile*.

Deze winter had Hebban weer een leuke oproep: Een kerstvervolgverhaal door tien verschillende feelgoodauteurs. Het hoofdstuk van Gaby Rasters en dat van mij bleken zo goed bij elkaar te passen, zowel qua stijl als qua inhoud, dat we besloten hebben om naast het Hebban-verhaal met deze twee hoofdstukken een eigen kerstverhaal te schrijven als kerstcadeau aan en als voorbode op de biografie over Marc Min.

MM

Je kunt ‘All I want for Christmas’ hier lezen!

Op de valreep …

… van 2018 verschenen er van mij nog twee boeken bij Droomvallei Uitgeverij:

‘Help! Mijn krullen!’ – Een AVI boekje (Avi M4, clib 3) over Sanne het schaap dat er alles aan doet om te ontkomen aan de boer die haar vacht wil afscheren. Het boek is prachtig geïllustreerd door Francien van Lang.

Help

en

‘Maryam’ –  Een leesboek over het bedoeïenenmeisje Maryam, verschenen in de cultuurhistorische reeks. Met mooie illustraties van Gerda Wierda.

Maryam                boekenleggeres

De jubileumomnibus

Met mijn winnend kort verhaal (en dan het verhaal in een uitgebreidere versie) van de Valentijnwedstrijd sta ik nu in Jubileumomnibus 144 van uitgeverij Zomer & Keuning.

Jubileumomnibus

‘Jubileumomnibus 144’ bevat drie romans van grote schrijfsters, die tot klassiekers mogen worden gerekend in de romantische fictie: ‘Sleutel naar het geluk’ van Julia Burgers-Drost, ‘Zomaar een dak’ van Leni Saris en ‘De vreemdeling op de Rijnsburghoeve’ van Karin Peters. De moderne twist zit in het staartje, met korte verhalen door Valentijn Verhalenwedstrijd-winnares Elsbeth de Jager en door Martin Scherstra. (Tekst: bol.com)

Bedankblog Lesbos

Ik ging tien dagen naar Lesbos. Met 620 boeken in vijf verschillende talen.
Nog een keer dank aan de vertalers van ADW Vertalingen, die mijn prentenboek Ducky in de grote wereld belangeloos in het Farsi, Arabisch, Urdu, Kurmanci en Frans vertaalden. Heel veel dank aan de Boekvertalers op de Deventer Boekenmarkt: met jullie opbrengsten kon ik alle drukkosten betalen. En natuurlijk dank aan Maaike Maring, uitgever/eigenaar bij Uitgeverij EigenZinnig die haar tijd en kunde spontaan inzette en prachtig opgemaakte boeken aanleverde!

Vooraf had ik met vijf organisaties op Lesbos contact. Ik wist dus al welke talen ze in welke hoeveelheid konden gebruiken, maakte thuis vast de pakketten klaar, boekte koffers bij en vertrok.

koffer

Het eerste pakket was voor Home for all, waar mijn man en ik als vrijwilligers gingen helpen. Home for all is het prachtige initiatief van een Grieks echtpaar, Nikos en Katerina. Zes dagen per week worden er door de vrijwilligers vier groepen mensen uit Moria opgehaald. Bij Home for all krijgen ze een goede maaltijd, we maken een lijst met kledingmaten en zoeken de meest passende kleding voor de mensen uit die ze dan mee terugkrijgen naar Moria.
We horen verhalen waardoor we beseffen dat de titel van de uitzending op 9 oktober Brandpunt+ Moria, de hel op aarde niet overdreven is. Helaas!
We troosten, spelen met de kinderen en praten met handen en voeten. Totdat de groep weer terug moet. Soms huilen kinderen hartverscheurend omdat ze niet terug naar Moria willen, soms klampt een volwassene zich wanhopig aan je vast en soms bijt je zelf maar even op de binnenkant van je wang …
Home for all … een geweldige organisatie. Daar ging dus de eerste lading boekjes naartoe.

Daarna bezochten we Tapuat, een educatief project. Ook hier komen kinderen uit Moria naartoe. Ze worden met een bus opgehaald en gaan hier naar school. Het beleid qua fotograferen van vluchtelingen op Lesbos is streng, maar ik heb wel een foto van de boeken die we daar hebben achtergelaten:

Tapuat                             Moria

Ons volgende bezoek was aan Stichting Bootvluchteling op Moria (rechterfoto).

De dag daarna draaide ik een shift mee bij Shower Power (women only). Shower Power haalt zes dagen per week vrouwen en kleine kinderen op uit Moria. Ze kunnen in het Shower Power-huis douchen met warm water. Het is er schoon en het is er veilig voor ze. Daarna krijgen ze thee met wat lekkers, kunnen ze een beetje ontspannen en wordt er met de kinderen gespeeld.

De laatste stapels gingen naar Kara Tepe, het andere kamp op Lesbos. Ik ben daar al een paar keer eerder geweest, om mijn andere boeken uit te delen, en ze waren ook weer erg blij met dit nieuwste peuter-/kleuterboekje!

KT “Jamil & Jamila’ lezen op Kara Tepe

 

SP ‘Ducky’ lezen bij Shower Power