NPO Radio 2 met de mol uit Hoei

Het is gelukt! Twee weken geleden was ik bij de Timur Timur Show op radio 2 en kreeg ik behalve Beiroeit, Het land van Oeit en Detroeit ook de plaatsnaam Hoei door!

Het ‘enige’ wat ik hoefde te doen, was de persoonsvorm ‘ontgroeit’ veranderen in ‘ontgroei’, oftewel het hele gedicht omgooien. Maar het is gelukt!

Vanmorgen heb ik het gedicht voorgelezen op de radio. Je kunt het hier terugluisteren:

radio TTS

Francien van Lang heeft het gedicht werkelijk prachtig geïllustreerd.

De mol uit Hoei

De dichtbundel ‘De lapjeskat met de rodehond’ verschijnt in 2020.

Tekst: Elsbeth de Jager
Illustraties: Francien van Lang
Uitgeverij: Droomvallei Uitgeverij

De lapjeskat met de rodehond

Sommige projecten duren jaren. Omdat de tijd er niet is. Of de inspiratie. Of de innerlijke rust. Of alle drie …
Des te groter de vreugde als het opeens toch in een stroomversnelling raakt, zoals met mijn gedichtenbundel ‘De lapjeskat met de rodehond’ die volgend jaar door Droomvallei Uitgeverij uitgegeven wordt.

Vandaag deelde illustrator Francien van Lang het eerste gedicht op social media en schreef er het volgende bij: “Hou jij ook zo van letters? Met letters geef je uiting aan je blijdschap, liefde, verdriet. Samen maken ze woorden, teksten. Ook ik zou niet zonder letters kunnen, het geeft mij inspiratie om te illustreren. Elsbeth de Jager kan zo prachtig met woorden stoeien, dat ik heel blij ben om samen met haar te mogen werken aan een in 2020 uit te komen gedichtenbundel “De lapjeskat met de rodehond” Hier alvast een klein voorproefje 🙂”

Onnodig om te zeggen dat ik hier heel blij mee ben!

FB afbeelding Francien

Inspiratie, de mol en radio 2

Waar haal ik mijn inspiratie vandaan, vragen mensen mij vaak. Het antwoord is heel flauw: ‘uit alles’.
Toch is dat zo. In 2011 was ik bij iemand bij wie de keuken verbouwd ging worden. ‘Ja,’ zei ze me. ‘Het wordt altijd eerst een chaos, voordat je kan gaan opbouwen.’ Het woord ‘chaos’ bleef haken. Ik wist vanaf dat moment dat ik ooit een roman zou schrijven met die titel. Ook het thema zat toen al in mijn hoofd.
En ‘Chaos‘ verscheen inderdaad, vorig jaar bij Uitgeverij Tinteling Romance.

Chaos stapel

Vorige week zei iemand de volgende zin: ‘Ze is de hoop ontgroeid’. Een zin waarover ik na bleef denken. Opeens was daar een mol in mijn gedachten. Een mol die geen zin meer had in het leven ondergronds, ze wilde licht, lucht, ruimte. Ze was haar hoop ontgroeid. Ik schreef er een kort verhaal over en probeerde daarna een limerick.
Alleen … vind maar eens een plaatsnaam, rijmend op -oeit (vanwege ontgroeid).

Ik kwam met deze vraag bij NPO Radio 2.

foto radio 2 - 2

Volgens de presentator luisterden – en dachten – honderdduizenden mensen mee. Er kwam een plaatsnaam die bijna voldeed. Met een kleine aanpassing heb ik nu mijn limerick. Hier op YouTube kun je het gesprek terugluisteren.

Radio II

Francien van Lang gaat het gedichtje weer illustreren en volgend jaar staat hij in mijn bundel kindergedichten:
“De Lapjeskat met de rodehond”
2020 bij Droomvallei Uitgeverij.

Inspiratie ligt soms letterlijk voor het oprapen 😉

Voorstellen aan nieuwe pengroep

Net zoals vorig jaar kreeg ik onlangs weer een ‘pengroep’. Vorig jaar waren het twee groepen 8 van een basisschool en ik heb genoten van hun brieven vol met verhalen en originele vragen. Dit jaar heb ik een bovenschoolse plusklas als pengroep, waarvan de leerlingen een stuk jonger zijn. Ik mag tips en weetjes met ze delen en vertellen hoe het is om een boek te schrijven.
En ik hoorde net dat ze in deze pengroep ‘Mama’s zijn stoer’ (Uitgeverij EigenZinnig) gaan lezen.

Mijn ‘ik zal me even voorstellen’-brief is inmiddels de deur uit.

Wie ben ik?
Wat leuk dat wij elkaar gaan leren kennen. Ik zal me vast een beetje aan jullie voorstellen. Mijn naam is Elsbeth de Jager. Mijn man en ik hebben twee volwassen kinderen en een kleinzoon van vier jaar. Allemaal houden we heel veel van lezen en voorlezen 😊. Oh ja, en we hebben ook een hond. Mijn hele leven al wil ik graag een paard hebben, maar daar heb ik nooit plaats voor.

Waarom ben ik schrijfster?
In 2008 begon ik met het schrijven van gedichten en korte verhalen. Ik vond het erg leuk en nadat ik een paar keer een schrijfwedstrijd had gewonnen, wilde ik heel graag een ‘echt boek’ schrijven. Dat werd ‘Niet waar!’ (inmiddels deel 1 van ‘Hoe bedoel je?Uitgeverij EigenZinnig).

niet waar                                             J&J

Inmiddels heb ik al veel kinderboeken geschreven. Ik denk dat ‘Jamil & Jamila‘ (Droomvallei Uitgeverij) mijn bekendste kinderboek is. Ik maakte het samen met Esther van der Ham.
‘Jamil & Jamila’ is in meer dan 17 talen vertaald. Esther en ik gaan regelmatig samen of ieder apart op reis naar vluchtelingenkampen om daar de boeken aan de kinderen uit te delen. In de afgelopen jaren ben ik aan de Turks-Syrische grens geweest, vier keer op Lesbos, in Athene en in Libanon. Elke keer met héél véél koffers vol boeken om uit te delen.

Koffer   KT  SP

Wat schrijf ik nu?
Op dit moment schrijf ik aan twee romans (leeftijd ongeveer 14+). De ene roman is bijna af (maar dat werd ook wel tijd, want ik ben daarmee begonnen in 2008…) en met de andere ben ik net begonnen.
Ook ben ik bezig met een kinderboek voor Kinderboekenweek. Daar kan ik nog niet te veel over verklappen, behalve dat het in een ver land speelt en hele mooie illustraties krijgt!

Wanneer schrijf ik?
Ik heb altijd genoeg ideeën voor verhalen en boeken, maar bijna nooit genoeg tijd ☹
Ik werk namelijk als juf: ik geef Duits en schrijflessen. Verder vertaal ik boeken en artikelen. Dus schrijven doe ik in mijn vrije tijd. Net als lezen natuurlijk 😊.

Ik hoop dat jullie net zo veel plezier hebben of krijgen in lezen en in het schrijven van verhalen als ik!

Groetjes

Elsbeth de Jager

Help    Maryam   Reza

Vlucht naar Libanon – roman

Regelmatig is er iets bijzonders als Esther mij opbelt: ik was met vakantie aan de Tsjechische grens toen ze me belde dat ze mijn paspoortnummer moest hebben, omdat we aansluitend aan mijn vakantie naar de Turks-Syrische grens zouden vliegen om daar (voor de eerste keer) ‘Jamil & Jamila’ aan de Syrische vluchtelingenkinderen uit te delen. Ik was druk aan het vertalen toen ze belde dat ze een grote doos vol ‘Beessies’ had ontvangen voor de boekpresentatie van ‘Anna, waar blijf je?’ en ik had zangles (van de vader van bovengenoemde Anna) toen ze belde dat we naar Libanon zouden afreizen.

Libanon heeft diepe indruk gemaakt. Eerst een bezoek aan Beiroet, een stad waar je niet om de burgeroorlog heen kunt … de burgeroorlog die  volgens mijn herinneringen altijd op het journaal was in mijn kindertijd. Daarna een bezoek aan de Nederlandse ambassade en vervolgens reden we via de Beirut-Damascus Highway de Mount Libanon over. Rechts de borden naar Syrië. Wij gingen rechtdoor en zagen aan de Libanese kant van de bergketen kamp na kamp. Allemaal vol vluchtelingen. Wonend in tenten die vaak uit niet meer dan lappen bestonden.

Libanon     Libanon II

Het leek wel of de kinderen merkten dat er iets ‘anders dan anders’ stond te gebeuren als de auto geparkeerd was, want ze stroomden vaak naar ons toe. Ik heb me elke keer weer afgevraagd waar ze allemaal vandaan kwamen. We deelden de boeken ‘Jamil & Jamila’ uit, gaven high-fives, tekenden hartjes op handen en hoorden talloze malen: ‘Miss, my name is …’

Terug in het vliegtuig naar Istanbul bedachten we om een roman te schrijven over deze indrukwekkende dagen: een compleet fictief verhaal inclusief humor, intriges en liefde, afspelend in en om de Libanese vluchtelingenkampen. Met het zand van de kampen nog aan onze bergschoenen creëerden we de op luxe ingestelde Sylvie en haar idealistische zus Rosa. We bedachten wat hoofdlijnen en eenmaal weer gewend thuis – dat duurde dit keer wel even – begonnen we te schrijven.

Maar John Lennon zei het al: “Life is what happens to you, while you’re busy making other plans.”  Onze roman bleef noodgedwongen steken toen we al over de helft waren. Afgelopen herfst boekten we daarom maar weer een huisje om te schrijven en op 14 april is het zover: Vlucht naar Libanon wordt gepresenteerd op het jaarlijkse boekenfeest van Droomvallei Uitgeverij!

Proefdruk I    aankondiging VnL

Maryam – terugdenken aan Jordanië

Na onze heerlijke vakantie in Jordanië in 2013 ben ik in gedachten nog vaak teruggegaan naar dat schitterende land. Ik hield contact met een aantal mensen die we daar hebben ontmoet en schreef ‘Maryam’: een verhaal over een bedoeïenenmeisje in de Wadi Rum. ‘Maryam’ verscheen in de cultuurhistorische reeks van Droomvallei Uitgeverij.

Na de lovende woorden van Marieke Flikweert vond ik zojuist een net zo mooie recensie op bol.maryam recensie

Interview: In het decemberzonnetje

December is een drukke maand; naast alle feestdagen is er natuurlijk het gewone werk (en wat zijn mijn studenten ijverig in deze tijd van het jaar!) én dan nog de btw- en de jaaropgave waar ik als uitgesproken ‘letter-en-geen-cijfer-mens’ best wat tijd aan kwijt ben. Bovendien heb ik met Gaby Rasters ineens niet één maar twee boek-ideeën (Gaby over de eerste regel: ‘Ik kan bijna niet wachten!!!!!’) en liggen er twee ‘bijna-af-romans’. Ik ga de tijd en rust ‘kweken’ om er weer met gepaste aandacht aan verder te schrijven, want het ligt te lang stil. Er gebeurt gewoon te veel.

Oké, drukke decembermaand dus. Ik was dan ook heel verrast toen ik eergisteren het interview tegenkwam met de leuke vragen van H12 aan mij. Het was me even ontschoten dat dit al gepubliceerd zou worden.

Bedankt H12!

interview

Je kunt het interview hier lezen.

Op de valreep …

… van 2018 verschenen er van mij nog twee boeken bij Droomvallei Uitgeverij:

‘Help! Mijn krullen!’ – Een AVI boekje (Avi M4, clib 3) over Sanne het schaap dat er alles aan doet om te ontkomen aan de boer die haar vacht wil afscheren. Het boek is prachtig geïllustreerd door Francien van Lang.

Help

en

‘Maryam’ –  Een leesboek over het bedoeïenenmeisje Maryam, verschenen in de cultuurhistorische reeks. Met mooie illustraties van Gerda Wierda.

Maryam                boekenleggeres

Bedankblog Lesbos

Ik ging tien dagen naar Lesbos. Met 620 boeken in vijf verschillende talen.
Nog een keer dank aan de vertalers van ADW Vertalingen, die mijn prentenboek Ducky in de grote wereld belangeloos in het Farsi, Arabisch, Urdu, Kurmanci en Frans vertaalden. Heel veel dank aan de Boekvertalers op de Deventer Boekenmarkt: met jullie opbrengsten kon ik alle drukkosten betalen. En natuurlijk dank aan Maaike Maring, uitgever/eigenaar bij Uitgeverij EigenZinnig die haar tijd en kunde spontaan inzette en prachtig opgemaakte boeken aanleverde!

Vooraf had ik met vijf organisaties op Lesbos contact. Ik wist dus al welke talen ze in welke hoeveelheid konden gebruiken, maakte thuis vast de pakketten klaar, boekte koffers bij en vertrok.

koffer

Het eerste pakket was voor Home for all, waar mijn man en ik als vrijwilligers gingen helpen. Home for all is het prachtige initiatief van een Grieks echtpaar, Nikos en Katerina. Zes dagen per week worden er door de vrijwilligers vier groepen mensen uit Moria opgehaald. Bij Home for all krijgen ze een goede maaltijd, we maken een lijst met kledingmaten en zoeken de meest passende kleding voor de mensen uit die ze dan mee terugkrijgen naar Moria.
We horen verhalen waardoor we beseffen dat de titel van de uitzending op 9 oktober Brandpunt+ Moria, de hel op aarde niet overdreven is. Helaas!
We troosten, spelen met de kinderen en praten met handen en voeten. Totdat de groep weer terug moet. Soms huilen kinderen hartverscheurend omdat ze niet terug naar Moria willen, soms klampt een volwassene zich wanhopig aan je vast en soms bijt je zelf maar even op de binnenkant van je wang …
Home for all … een geweldige organisatie. Daar ging dus de eerste lading boekjes naartoe.

Daarna bezochten we Tapuat, een educatief project. Ook hier komen kinderen uit Moria naartoe. Ze worden met een bus opgehaald en gaan hier naar school. Het beleid qua fotograferen van vluchtelingen op Lesbos is streng, maar ik heb wel een foto van de boeken die we daar hebben achtergelaten:

Tapuat                             Moria

Ons volgende bezoek was aan Stichting Bootvluchteling op Moria (rechterfoto).

De dag daarna draaide ik een shift mee bij Shower Power (women only). Shower Power haalt zes dagen per week vrouwen en kleine kinderen op uit Moria. Ze kunnen in het Shower Power-huis douchen met warm water. Het is er schoon en het is er veilig voor ze. Daarna krijgen ze thee met wat lekkers, kunnen ze een beetje ontspannen en wordt er met de kinderen gespeeld.

De laatste stapels gingen naar Kara Tepe, het andere kamp op Lesbos. Ik ben daar al een paar keer eerder geweest, om mijn andere boeken uit te delen, en ze waren ook weer erg blij met dit nieuwste peuter-/kleuterboekje!

KT “Jamil & Jamila’ lezen op Kara Tepe

 

SP ‘Ducky’ lezen bij Shower Power

 

 

Ducky in vijf nieuwe vertalingen

Dankzij de sponsoring van de Vertalersstand van de Deventer Boekenmarkt had ik de mogelijkheid om mijn prentenboek ‘Ducky in de grote wereld‘ (Uitgeverij EigenZinnig) in vijf talen mee te nemen naar Lesbos!

Flyer Deventer Boekenmarkt
Naast de Jamil&Jamila’s nam ik drie koffers vol prentenboeken mee: in het Kurmanci, Frans, Arabisch, Farsi en Urdu. De vertalingen zijn allemaal belangeloos gedaan door ADW Vertalingen. Maaike Maring van Uitgeverij EigenZinnig leverde mij de prachtig opgemaakte boeken aan. Bovendien stuurde Bruno Tersago me op Lesbos nog een zware doos met Farsi boeken die ik vorig jaar bij hem in Athene mocht achterlaten.

Ducky 5 talen                      Lesbos DR