Chaos en het vervolg

Wat is dat toch dat na vele, vele uren (spreek: maanden) schrijven een boek eindelijk naar de drukker is en dat dan niet het jubelende gevoel ‘YES!’ overweegt, maar de vraag ‘Waar zijn mijn hoofdpersonen gebleven?’ Natuurlijk, de euforie en de YES zijn er overduidelijk, maar vaak blijf ik nadenken. Hoe gaat het hierna met Rosa? (uit Vlucht naar Libanon, dat deze maand verschijnt … maar stiekem denken we al na over een deel 2). Of met Naomi uit mijn allereerste kinderboek? (Daarom verscheen na ‘Niet waar!’ het tweede deel ‘Echt wel!’, nu samen in één band ‘Hoe bedoel je?‘)

Ook de verhaallijn van het vervolg op Chaos begint zich steeds meer af te tekenen. Eerst in mijn hoofd en nu ben ik alweer een tijdje op papier bezig.
Nadenken, hoofdlijnen, een paar scènes uitschrijven, veel schrappen, ideeën bij voorbaat al verwerpen en daarna stiekem toch uitproberen … Kortom: ik ben heel blij dat ik weer bezig mag zijn met Lara en Marius. Hoe gaat het verder met ze? En met Rutger?

Dat ik niet de enige ben die daarmee bezig is, bewijst de nieuwste recensie over ‘Chaos’, die ik op bol vond.recensie Chaos

Interview: In het decemberzonnetje

December is een drukke maand; naast alle feestdagen is er natuurlijk het gewone werk (en wat zijn mijn studenten ijverig in deze tijd van het jaar!) én dan nog de btw- en de jaaropgave waar ik als uitgesproken ‘letter-en-geen-cijfer-mens’ best wat tijd aan kwijt ben. Bovendien heb ik met Gaby Rasters ineens niet één maar twee boek-ideeën (Gaby over de eerste regel: ‘Ik kan bijna niet wachten!!!!!’) en liggen er twee ‘bijna-af-romans’. Ik ga de tijd en rust ‘kweken’ om er weer met gepaste aandacht aan verder te schrijven, want het ligt te lang stil. Er gebeurt gewoon te veel.

Oké, drukke decembermaand dus. Ik was dan ook heel verrast toen ik eergisteren het interview tegenkwam met de leuke vragen van H12 aan mij. Het was me even ontschoten dat dit al gepubliceerd zou worden.

Bedankt H12!

interview

Je kunt het interview hier lezen.

Schrijfnieuws: Chaos III

Zoals wel vaker, heeft het heel lang geduurd voordat ik weer eens aan bloggen toekom. We zaten dus midden in de verhuizing, ik was bij 25+ graden en stralende zon aan het witten in het nieuwe huis en er belde een journalist voor een interview. Snel de verfspetters van mijn handen en armen en naar Hilversum. Het was een leuk gesprek, dat resulteerde in een paginagroot artikel.Krant Hilversum juni 2018

Schrijfnieuws: Chaos II

Helma zegt het zo treffend in ons interview bij Gooi TV: “Als hetero heb je niets te winnen, je hebt alleen verloren.” (ongeveer bij zes minuten)
Dat ervaart ook Lara in mijn boek Chaos:
Ik weet het; als hij een vriendin had gehad, had hij me ook bedrogen. Toch zou dat anders geweest zijn. Voor mij in elk geval wel. Dan had ik kunnen vechten als ik had gewild, terwijl deze strijd bij voorbaat al verloren is.

chaos screenshot

En voor het geval je denkt dat ‘Chaos’ een zwaar en niet door te komen boek is: dat is niet zo 🙂  Lees de verschillende recensies waaronder:
– Het is een echt feelgoodverhaal en het leest snel.
en
– Je zit dadelijk mee in het verhaal en het laat je niet meer los.

Schrijfnieuws: Chaos

Midden in deze chaotische tijd van verhuizing en nieuw werk komt mijn debuutroman ‘Chaos‘ uit: op 20 juni bij Uitgeverij Tinteling Romance. Het is een schrijfproces van jaren geweest. Lara is me dierbaar geworden, ze kroop eerst onder mijn huid en staat nu op de cover van een boek, mijn boek, mijn allereerste roman. Hoe geweldig is dat!

Cover Chaos

Afgelopen week waren Helma Ketelaar en ik te gast bij Ruud Bochardts ‘In derde termijn’ van Gooi TV.
Helma vanuit onder meer haar expertise als ‘Heterocoach’ en ik als auteur van ‘Chaos’. Het interview wordt aanstaande woensdag uitgezonden, maar is hier al te zien en te beluisteren.

Helma over ‘Chaos’: Als ervaringsdeskundige herken en voel ik het in elke regel. Hoe anders mijn eigen proces ook is gelopen. De kern van dit gevoel is herkenbaar in het verhaal verweven. Zo waardevol dat dit er is. Lekker leesbaar in het algemeen en met een waardevolle herkenbaarheid voor de “Hetero van de Homo”