In Griekenland – II

Dinsdag gingen we met twee books to go en een rugzak vol boeken naar Piraeus waar we Bruno Tersago zouden ontmoeten. Bruno had een aantal voorstellen met betrekking tot het uitdelen van de Farsiboekjes “Dawar“. Natuurlijk overhandigde ik hem de boeken. 20170425_124408

Maandagavond voegde Bruno aan zijn voorstellen de gouden greep toe: mevrouw Shahin. Mevrouw Shahin werkt met Afghaanse en Iraanse vluchtelingen en geeft daarnaast (gewoon om iets te noemen) ook Duitse en Engelse les aan de moeders. Ik hoorde ‘Duits’ en trok meteen de Duitse “Jamila & Jamila” uit mijn tas.
Ook zij vond het een prachtig project :).
Gezien haar werkveld was haar interesse echter vooral gericht op de Farsiboeken. Daar had ze direct allerlei (educatieve) ideeën over.

20170425_135643

Met Bruno en mevrouw Shahin vertrokken we naar Elleniko, ooit de internationale luchthaven, nu de ‘woonplaats’  van zeker 600 vluchtelingen in mensonterende omstandigheden …

20170425_153029

Wat waren de kinderen weer blij met de boeken!

20170425_144853          20170425_173058

http://www.elsbethdejager.nl/Dawar/

Advertenties

In Griekenland – I

Zaterdagavond vertrokken Ellen Singer, haar zoon Storm en ik met vele “Jamil & Jamila” boeken naar Athene. Virginia Katsimpiri haalde ons van het vliegveld en Leandra Zoulfoukaridis wachtte ons op in het appartement.

Natuurlijk dook ik meteen op de dozen met “Dawar” af. Het is altijd spannend en geweldig om je nieuwe boek voor het eerst in handen te houden, maar dit keer was het wel extra speciaal.

Lezing

Zondagavond hielden Ellen en ik bij PEEMPIP een lezing over “Jamil & Jamila” waar we op het laatste moment nog slides over de minicontainers van Esther van der Ham en ook over “Dawar” aan toegevoegd hebben. Never a dull moment. De presentatie werd live gestreamd via Facebook. Voor alles is een eerste keer 🙂

20170423_185011

Nederlandse Ambassade

Maandag vertrokken we naar de Nederlandse Ambassade waar we heel hartelijk werden ontvangen. We zijn ruim een uur binnen geweest en hebben uitgebreid kunnen vertellen over het Jamil & Jamila project en over de net verschenen Dawar voor de Farsi-sprekenden die hier in Griekenland in grote getale aanwezig zijn. Voor allebei bestond grote interesse.

20170424_125523

Safe Haven

’s Middags stond Safe Haven op het programma. We maakten kennis met Salam Aldeen in het House of Peace. De kinderen waren blij met de boeken en begonnen enthousiast te kleuren.

FB_IMG_1493192881185

Heel bijzonder

Salam liet ons het huis zien. In de laatste kamer zaten twee Syrische vrouwen. De ene vrouw bleef me maar aankijken en vroeg toen of ik in Turkije was geweest. Ik zei ja.
“Near the Syrian border?” vroeg ze verder. Ik knikte.
“In Kilis? Ik knikte weer.
Ze vroeg wanneer dat geweest was en ik antwoordde dat dat eind 2014 was.
Dat klopt, zei ze, Want daar hadden wij elkaar al ontmoet.
Wij waren niet de enigen die even met betraande ogen stonden en niets konden zeggen. Dit zal ik nooit vergeten!

20170424_155412

Naar Griekenland – III

Gisteren kwam eind van de middag eerst het superbericht dat de boeken ‘Jamil & Jamila’ in Arabisch, Urdu en Nederlands aangekomen zijn.
Deze boeken worden gedoneerd –  onder meer door de actie ‘Jij een boek? Zij een boek!’ – door Droomvallei Uitgeverij.

’s Avonds stuurde Effie Emmanouilidou foto’s van ‘Dawar’.  Letterlijk vers van de pers ligt de stapel Nederlandse en Farsi boeken in Athene te wachten.

Preview:
‘Wat heeft je moeder?’ vraagt Storm als ze weer naar Dawars huis lopen.
‘Ze is bang.’
‘Wat?’ Storm is heel verbaasd.
‘Soms denkt ze dat we nog in Afghanistan zijn. Dat er allemaal mensen zijn die ons willen oppakken. Dat er oorlog is en overal gevaar. Dan is ze zo bang dat ze niets meer durft. Ze durft niet eens meer uit bed,’ vertelt Dawar.
‘Wat erg.’ Storm is er even stil van. ‘Heb jij dat ook?’
‘Hmm. Niet zo erg als zij. Maar vuurwerk vind ik vreselijk eng. Toen ik net in Nederland was, ging ik naar de nieuwkomersklas. Zo heette dat. Daar heb ik geleerd dat ik heel stevig op mijn voeten moet gaan staan als ik bang ben. En rustig adem moet halen en naar voren moet kijken. Maar dat is moeilijk, want als ik bang ben, wil ik me het liefst verstoppen of heel hard wegrennen.’
Dat snapt Storm wel.
‘En ik ben vaak boos,’ gaat Dawar verder.  ‘Op mijn eerste school hing een boksbal. Daar mocht ik altijd heel hard tegen slaan. Dat hielp.’
‘Zoals je nu tegen de voetbal schopt,’ begrijpt Storm.

voetbal

 

Voor informatie, lezingen, verkooppunten en/of donaties kunt u zich wenden tot
Elsbeth de Jager (info@elsbethdejager.nl) of Ellen Singer (Ellen.Singer@aztech.nl).

‘Dawar’ is op dit moment in het Nederlands en het Farsi verkrijgbaar. De eerstvolgende talen die verschijnen zijn Duits, Engels en Grieks.

Dawar voorkant

Prijs per boekje €10,00.

Helpt u mee?

De verkoop van deze boeken zorgt ervoor dat wij op korte termijn weer nieuwe boeken naar deze vluchtelingenkinderen kunnen brengen!

Dawar achterkant

Naar Griekenland – II

Het ontstaan van Dawar

Gisteren blogde ik over bescheiden wensen die door blijven groeien. Op die manier is ook mijn nieuwe boek “Dawar” ontstaan. In Griekenland zijn er namelijk heel veel vluchtelingen die Farsi spreken. Deze vluchtelingen zitten vaak samen met Syrische vluchtelingen in opvangtehuizen of kampen. Nou kun je natuurlijk niet een Syrische vluchteling een Arabische “Jamil & Jamila” geven en een Afghaanse of Iraanse vluchteling niets.
Dat zou dus betekenen dat er heel veel tehuizen zouden afvallen. Dat we met lege handen zouden komen op plaatsen waar alleen Afghaanse/Iraanse vluchtelingen wonen. Dat wilde ik niet.
Mijn eerste idee was dat ik een kort verhaal zou proberen te schrijven. Ik dook in de achtergronden van deze vluchtelingengroep en werd geraakt. Diep geraakt.
Zou dit verhaal misschien toch een boek kunnen worden? In zo’n korte tijd? Een geïllustreerd, in het Farsi vertaald boek? Het leek me onwaarschijnlijk. Maar ik wilde zo graag. Ik dacht aan een motto van Pippi Langkous en stortte me erin.Plaatje-pippi-langkous

Waarheidsgetrouw

Natuurlijk had ik het alleen nooit gered. Bruno Tersago was een grote hulp. Ik kon allerlei praktische zaken aan hem vragen (Van: “Hoe zit het met vakken en schooltijden op Griekse basisscholen?” tot “Vertel eens iets meer over Malakasa dan ik in de media kan vinden.”) Dankzij deze informatie kon ik een verhaal schrijven dat overeenkomt met de feiten.

En nu?

Na schrijven, schrappen, wakker liggen en lange wandelingen om mijn hoofd leeg te maken, nadat Ellen Singer en Leandra Zoulfoukaridis de beginhoofdstukken hadden gelezen en enthousiast waren, begon ik erin te geloven: het zou een heus boekje gaan worden.
En daarmee kwamen de volgende stappen: Hoe kwamen we aan een illustrator? En aan een vertaler? De tijd ging namelijk echt dringen.

Illustrator Gerda Wierda, tevens juf in een nieuwkomersklas op een basisschool, nam de uitdaging op zich en maakte prachtige tekeningen voor “Dawar”. mailenDe Griekse Katerina en de Nederlandse Storm zijn met elkaar aan het mailen.

Het vinden van een vertaler op zo’n korte termijn bleek zeer moeilijk, maar gelukkig vond ik Farangis Dawoody bereid om náást haar werk deze klus op zich te nemen. Ondertussen deed Leandra – even tussen alles wat ze voor de reis regelt door – de eindredactie van de Nederlandse “Dawar”.
Volgens mij hebben we allemaal slapeloze nachten gehad. Zeker arme Ellen die de DTP op zich had genomen …
Maar “Dawar” is geboren en ik ben er dolblij mee.

Op deze plaats nogmaals: iedereen, ook degenen die spontaan t.b.v. de drukkosten hebben gedoneerd, heel hartelijk dank!

We gaan vele kinderen gelukkig maken.

Naar Griekenland

Soms beginnen dingen met een bescheiden wens. En groeien ze maar door.

Zo benaderde ik een half jaar geleden Virginia Katsimpiri, een van de twee Griekse vertalers van ‘Jamil & Jamila’. Ik wilde namelijk naar de vluchtelingen in Griekenland. Het eerste plan was om in april  naar Virginia in Athene toe te gaan, een presentatie over ‘Jamil & Jamila’ te geven voor PEEMPIP en een paar basisscholen te bezoeken met een voor kinderen geschikte presentatie.

connected lives

Omdat Ellen Singer ook een paar lezingen voor PEEMPIP zou verzorgen was het voor ons vanzelfsprekend om tegelijkertijd te gaan. Al snel sloot de andere vertaler Modern Grieks, Leandra Zoulfoukaridis, zich bij ons aan. En zij heeft vele contacten, bleek al snel.

Tientallen ideeën, uitvoerbare en minder uitvoerbare, vlogen over de tafel als we elkaar ontmoetten en de stroom aan mails en appjes was haast niet bij te houden. Het was een  drukke en spannende tijd: wat gaat ons lukken en wat niet?

Jij een boek? Zij een boek!

wereldburger

Ondertussen moesten er zoveel mogelijk boeken van ‘Jamil & Jamila’ verkocht worden en/of donaties gedaan worden zodat wij zoveel mogelijk boeken mee kunnen nemen. Dat betekende conferenties af als ELIA Together in Berlijn (Ellen en ik), TLC in Warschau (Ellen), maar ook lezingen en veel netwerken binnen Nederland.

ELIA

Nu, een krappe week voor ons vertrek, ligt er een prachtig programma klaar.  Zo gaan we onder meer honderden boeken uitdelen, maken we kennis en werken mee met Because We Carry op Lesbos, gaan we op bezoek bij de Nederlandse Ambassade in Athene (want alle publiciteit blijft in het belang van de vluchtelingen meer dan welkom) en bezoeken we natuurlijk vele vluchtelingen.

Wordt vervolgd.