Dag in, dag uit

De meeste mensen kennen het fenomeen wel: dag in, dag uit naar je werk; dag in, dag uit op de fiets door de regen; dag in, dag uit haasten, rennen, stressen …
Dit boekje vertelt over het leven van de vele peuters en kleuters dag in, dag uit op CampUS Kara Tepe op Lesbos.

Peuters en kleuters
Afgelopen zomer was ik voor de tweede keer op Kara Tepe. Ik sprak met één van de medewerkers van Because we Carry en al pratende realiseerden we ons dat er nu weliswaar boekjes waren voor kinderen vanaf zes jaar (‘Jamil & Jamila‘) en ook voor de wat oudere kinderen is er het boekje ‘Reza’.  Reza heette voorheen ‘Dawar‘ en ligt nu tot mijn grote vreugde in de ervaren handen van Droomvallei Uitgeverij waar de titel is omgedoopt tot ‘Reza’ (de inhoud in hetzelfde gebleven).
Maar voor de kleinere kinderen was er nog niets.
Ik besloot voor hen een boekje te schrijven over het dagelijks leven op Kara Tepe:
Dag in, dag uit.

Veel talen!
Afgelopen zaterdag werd het boekje gepresenteerd in het Nederlands/Duits/Engels/Grieks. De illustraties van Kitty van Oosten zijn prachtig en levensecht. De vele honden, maar ook de slang, de foodtruck, het ‘bananen-ontbijt’; we vinden het allemaal terug in Dag in, dag uit!

Op 19 oktober vertrekken Esther van der Ham en ik naar Lesbos waar we Leandra Zoulfoukaridis ontmoeten. Samen gaan we de boekjes uitdelen op Kara Tepe in de talen Arabisch/Farsi/Frans/Kurmanci.

Advertenties

Contract voor mijn eerste roman

Gisteren ondertekende ik bij Tinteling Romance het contract voor mijn eerste roman! Wat een leuk gesprek was het en wat ben ik blij met deze uitgeverij voor dit boek.

Het schrijfproces van ‘Chaos’ verliep in pieken en dalen en heeft een aantal jaar geduurd. Gedurende die jaren zat ik op schrijfgebied niet stil, want ik schreef een tweetalige dichtbundel en vijftien kinderboeken – ik heb ze net geteld, omdat uitgever Olga Hoekstra daarnaar vroeg 🙂

Maar goed, ‘Chaos’ dus. Wat heb ik veel geleerd in dit schrijfproces. Ik volgde workshops bij Marelle Boersma en zal niet snel vergeten dat ze zei: ‘Als er hier tien vrouwen het tuinhek binnenkomen (we zaten op een boerderij in Budel), moet ik jouw Lara er zo uit kunnen pikken.’ Dat betekende werk aan de winkel en gelukkig is dat gelukt. Vorig jaar was ik een hele (schrijf)week lang in Toscane. Daar heb ik nog veel gebrainstormd en daarna heb ik de puntjes op de i kunnen zetten.
En dat resulteerde gisteren in een prachtig contract waarmee ik heel blij ben.
In mei/juni zal ‘Chaos’ verschijnen bij Tinteling Romance.
Ik houd jullie op de hoogte!

Contractondertekening Chaos 16-9-2017-5

Ondertekenen contract ‘Chaos’: Olga Hoekstra van Tinteling Romance en Elsbeth de Jager

Hoera! Wij worden papa!!! in Antwerpen

Op 4 augustus was ik aanwezig in de prachtige boekhandel ‘De kartonnen dozen’ in Antwerpen.  Jeroen Vermeiren van Rainbow Solutions lanceerde daar zijn workshops voor kinderen; workshops over homoseksualiteit waarbij hij gebruik maakt van mijn prentenboek ‘Hoera! Wij worden papa!!!’ (Uitgeverij EigenZinnig).

De prachtige prenten van Ellen Wennink hingen uitvergroot in de winkel en we konden de opzet van de zorgvuldig opgezette workshops inzien.

Vlaams volksvertegenwoordiger en deelstaat senator Ann Brusseel hield een mooie toespraak en ook ikzelf vertelde over het ontstaan van mijn boek: over de impact die het heeft op een gezin als één van de ouders ‘uit de kast komt’. Hoe ging ik daarmee om als andere ouder? Wat kwam er allemaal op me af aan emoties? Hoe werkt dat door? Het werd een persoonlijk toespraakje en het deed me goed dat direct na afloop een heer uit het publiek me bedankte met de woorden: “Mevrouw, u spreekt en schrijft uit uw hart”.

 

 

Drie jaar niet gelezen …

Ik kom uit een gezin waarin iedereen las. Ik ook. Heel vaak was ik in de bieb te vinden, want ook al verwende mijn vader mij enorm met boeken, ik was zo enthousiast en las zo snel, daar was niet tegenop te kopen. Ook mijn kinderen zie je zelden zonder boek. Ik kan me een huis zonder boeken dan ook niet voorstellen, laat staan een leven zonder boeken.

In Griekenland hebben wij vorige maand veel boeken uitgedeeld. In Safe Haven, bij de ‘oude luchthaven’ Ellinikon en ook op Kara Tepe. Overal viel de gretigheid op waarmee de kinderen zich meteen in hun pasverworven schat verdiepten.

Ellinikon ‘Dawar’ lezen – Ellinikon Athens

Tijdens de workshop die ik op Kara Tepe mocht geven, kwam er een oudere jongen voorlezen uit ‘Jamil & Jamila’. Hoewel hij vanwege zijn leeftijd duidelijk niet tot de doelgroep behoorde verslond hij het boek.
Bij navraag bleek hij al drie jaar (drie jaar!) niet gelezen te hebben. Hij had geen boeken, maar vooral: hij miste een plek waar hij eens even helemaal alleen kon zijn en kon lezen.
En ja, dat miste hij. Enorm.

Zo’n gesprekje … tussen de bedrijven door … nuchter verteld … als feit; het zet mij opnieuw aan tot nadenken!

In Griekenland – III

Twee dagen Lesbos

Bij Nikos en Katerina werden we heel hartelijk ontvangen. Vooral Leandra, die al een oude bekende van ze was. De “Jamil en Jamila” boeken zijn bij hen afgeleverd. Desondanks en ondanks het feit dat we 23 kilo mee mochten van Athene naar Lesbos en onze overbodige rommel in ons appartement in Athene konden achterlaten, had ik een loodzware koffer met overgewicht … Dat kwam natuurlijk door “Dawar” die mij in ruime getale vergezelde.

’s Nachts had Leandra eindelijk het bericht gekregen dat niet alleen Because We Carry  maar óók Save the Children toestemming gaf voor mijn workshop. Die zijn we in Mytilini voor alle kinderen gaan kopiëren en daarna reden we naar Kara Tepe. Na alle officiële registraties liepen we het kamp in. De tenten met sneeuw die ik van de winter veelvuldig op het nieuws voorbij zag komen zijn inmiddels vervangen door isoboxen. Ik probeerde me in te beelden hoe het is om alles achter te moeten laten, de levensgevaarlijke boottocht te overleven en in zo’n isobox te wonen met vijf kinderen … Niet wetend wanneer je ‘verder’ mag en waar naar toe …

We boden een Grieks exemplaar van “Jamil & Jamila” aan aan General Manager
Stavros Mirogiannis.

20170427_131432

Later op de middag gingen we naar ‘de zwemvesten’ aan de andere kant van het eiland. Ik kan hier niet veel over zeggen, ik schiet nog elke keer vol als ik mijn foto’s zie, de ellende die erachter zit, onmetelijk, onmenselijk …

IMG_20170427_164403_917

De volgende dag stonden we samen met de leden van team 80 van BWC 825 ontbijten klaar te maken die we daarna ronddeelden. Na de workshop (er werden boze mannen getekend achter tralies; al het fruit in het land van herkomst werd in de meest onwerkelijk mooie kleuren getekend; ook de bananen die bij het ontbijt horen werden vaak op papier gezet) haalden we de vier kratten met boeken op: “Jamil & Jamila” in het Arabisch, Frans, Grieks en Urdu, “Dawar” in het Farsi. (Ondanks het feit dat we 250 exemplaren hadden laten drukken, hadden we Farsi tekort. Die sturen we na.)
Wat waren de kinderen weer blij!
(Vanwege de privacy van de kinderen post ik hier geen foto’s van).

IMG_20170428_120515_789

 

In Griekenland – II

Dinsdag gingen we met twee books to go en een rugzak vol boeken naar Piraeus waar we Bruno Tersago zouden ontmoeten. Bruno had een aantal voorstellen met betrekking tot het uitdelen van de Farsiboekjes “Dawar“. Natuurlijk overhandigde ik hem de boeken. 20170425_124408

Maandagavond voegde Bruno aan zijn voorstellen de gouden greep toe: mevrouw Shahin. Mevrouw Shahin werkt met Afghaanse en Iraanse vluchtelingen en geeft daarnaast (gewoon om iets te noemen) ook Duitse en Engelse les aan de moeders. Ik hoorde ‘Duits’ en trok meteen de Duitse “Jamila & Jamila” uit mijn tas.
Ook zij vond het een prachtig project :).
Gezien haar werkveld was haar interesse echter vooral gericht op de Farsiboeken. Daar had ze direct allerlei (educatieve) ideeën over.

20170425_135643

Met Bruno en mevrouw Shahin vertrokken we naar Elleniko, ooit de internationale luchthaven, nu de ‘woonplaats’  van zeker 600 vluchtelingen in mensonterende omstandigheden …

20170425_153029

Wat waren de kinderen weer blij met de boeken!

20170425_144853          20170425_173058

http://www.elsbethdejager.nl/Dawar/

In Griekenland – I

Zaterdagavond vertrokken Ellen Singer, haar zoon Storm en ik met vele “Jamil & Jamila” boeken naar Athene. Virginia Katsimpiri haalde ons van het vliegveld en Leandra Zoulfoukaridis wachtte ons op in het appartement.

Natuurlijk dook ik meteen op de dozen met “Dawar” af. Het is altijd spannend en geweldig om je nieuwe boek voor het eerst in handen te houden, maar dit keer was het wel extra speciaal.

Lezing

Zondagavond hielden Ellen en ik bij PEEMPIP een lezing over “Jamil & Jamila” waar we op het laatste moment nog slides over de minicontainers van Esther van der Ham en ook over “Dawar” aan toegevoegd hebben. Never a dull moment. De presentatie werd live gestreamd via Facebook. Voor alles is een eerste keer 🙂

20170423_185011

Nederlandse Ambassade

Maandag vertrokken we naar de Nederlandse Ambassade waar we heel hartelijk werden ontvangen. We zijn ruim een uur binnen geweest en hebben uitgebreid kunnen vertellen over het Jamil & Jamila project en over de net verschenen Dawar voor de Farsi-sprekenden die hier in Griekenland in grote getale aanwezig zijn. Voor allebei bestond grote interesse.

20170424_125523

Safe Haven

’s Middags stond Safe Haven op het programma. We maakten kennis met Salam Aldeen in het House of Peace. De kinderen waren blij met de boeken en begonnen enthousiast te kleuren.

FB_IMG_1493192881185

Heel bijzonder

Salam liet ons het huis zien. In de laatste kamer zaten twee Syrische vrouwen. De ene vrouw bleef me maar aankijken en vroeg toen of ik in Turkije was geweest. Ik zei ja.
“Near the Syrian border?” vroeg ze verder. Ik knikte.
“In Kilis? Ik knikte weer.
Ze vroeg wanneer dat geweest was en ik antwoordde dat dat eind 2014 was.
Dat klopt, zei ze, Want daar hadden wij elkaar al ontmoet.
Wij waren niet de enigen die even met betraande ogen stonden en niets konden zeggen. Dit zal ik nooit vergeten!

20170424_155412