Recensie Liefde in Twin Bridges

Debra Eliza Mane en Lizzie Van den Ham: Twee auteurs met allebei een meeslepende schrijfstijl slaan de handen ineen en schrijven over Abby en Blake. Staat dit stoere westernboek bomvol liefde nog niet op je to read list? Meteen doen!

Over het boek kan ik kort zijn: Het verhaal is superleuk en leest fijn weg. De personages zijn goed uitgewerkt, tot en met de hond van Abby, de rottweiler Elvis. Zelf heb ik niets met rottweilers, maar Elvis wordt zodanig beschreven dat ik hem het liefst meteen een dikke knuffel zou geven. Ook Abby wordt duidelijk neergezet. Je voelt haar woede en wraakzucht als ze op dezelfde dag haar baan én haar vriend Rens op een rotmanier kwijtraakt. Maar natuurlijk voel je ook haar andere emoties en de hormonen die door haar lijf gieren als ze de stoere Blake (en andere mannen!) in het ijskoude, winterse Amerika tegen het lijf loopt.

Het is een knappe prestatie van beide auteurs dat je er als lezer niet achterkomt welke auteur welk stuk heeft geschreven. Alles loopt naadloos in elkaar over en na afloop wilde ik maar één ding: Zelf ook zo’n kerst in Amerika meemaken.

Abby

Liefde in Twin Bridges is uitgegeven door Dutch Venture Publishing.

 

Advertenties

48 uur Lesbos

‘Dag in, dag uit’ was klaar! Joepie, het prentenboek voor de kleintjes op Kara Tepe. Dankzij de noeste arbeid van de vrijwillige vertalers hadden we acht talen: Nederlands, Grieks, Duits en Engels zat in één band en wij dachten Farsi, Arabisch, Kurmanci en Frans ook in één band te doen en die boeken mee te nemen. Totdat Esther me belde. Dat we even waren vergeten dat Farsi en Arabisch ‘andersom’ leest, dus dat we die laatste vier talen niet in één band konden laten drukken. Droomvallei Uitgeverij maakte er dus twee verschillende van.

Op donderdag 19 oktober was het zover. Esther kwam de hal van Schiphol in met 21 kilo boeken! We landden in het begin van de avond op Lesbos en gingen meteen door naar Nikos en Katerina. Wat een geweldige mensen zijn dat toch! Leandra was daar al, zij was ’s ochtend vanuit Thessaloniki komen vliegen. We zagen het magazijn met winterkleren en aten met vluchtelingen uit Moria aan tafel.

20171020_094609  20171020_094542

De volgende ochtend werden we op Kara Tepe verwacht. Dit keer hoefden we de boeken niet mee te dragen in kratten, maar was er een heuse bolderkar. We zijn met Roos van Because we Carry bij alle isoboxen waar kinderen t/m 7 jaar woonden langs geweest en hebben ze een boekje gegeven.

20171023_211233              20171020_103059

Ook overhandigden we de boekjes aan Stavros Mirogiannis. Hij kreeg ook de door Leandra in het Grieks vertaalde ‘Rezi’ die ik hem in juli al had beloofd – toen bestond het boekje alleen nog maar in het Kurmanci.

Zaterdagochtend vlogen we weer naar Nederland. Het was een constructief en goed bliksembezoek!

Ps: Esther heeft uitgerekend dat we sinds onze eerste reis eind 2014 al zo’n 2500 boekjes hebben uitgedeeld. Dank aan de sponsors, dank aan Droomvallei Uitgeverij, dank aan alle vertalers en de illustratoren!

 

20171020_114903

Recensie Muurbloem – Gaby Rasters

Heeft Gaby Rasters met Muurbloem weer deels hetzelfde onderwerp gekozen dat we al van haar kennen, namelijk social media? Ja!
Lijkt dit boek op haar vorige serie van drie? In geen geval!

Ik vind het ontzettend knap hoe Gaby een onderwerp dat haar blijkbaar boeit in zo’n andere context heeft weten neer te zetten: De hoofdpersoon Muurbloem krijgt van haar baas de opdracht om undercover een datingsite voor vreemdgangers te verkennen.

Ik heb het boek letterlijk in één keer uitgelezen. Muurbloems identiteit wordt gejat en er overkomen haar allerlei gruwelijke dingen. Ze weet niet meer wie haar vrienden en vijanden zijn. Deze wanhoop en frustratie heeft Rasters heel goed neergezet.

Alhoewel ik vanaf het begin vermoedde wie er achter alle vreselijke dingen zat die Muurbloem overkomen, zet Rasters je telkens op het verkeerde been door nog een verhaallijn toe te voegen of een onverwachte laag in te vlechten.

Het boek leest als een trein en maakt duidelijk dat Rasters niet alleen voor het schrijven van feel-good romans in de wieg is gelegd.

****

Dag in, dag uit

De meeste mensen kennen het fenomeen wel: dag in, dag uit naar je werk; dag in, dag uit op de fiets door de regen; dag in, dag uit haasten, rennen, stressen …
Dit boekje vertelt over het leven van de vele peuters en kleuters dag in, dag uit op CampUS Kara Tepe op Lesbos.

Peuters en kleuters
Afgelopen zomer was ik voor de tweede keer op Kara Tepe. Ik sprak met één van de medewerkers van Because we Carry en al pratende realiseerden we ons dat er nu weliswaar boekjes waren voor kinderen vanaf zes jaar (‘Jamil & Jamila‘) en ook voor de wat oudere kinderen is er het boekje ‘Reza’.  Reza heette voorheen ‘Dawar‘ en ligt nu tot mijn grote vreugde in de ervaren handen van Droomvallei Uitgeverij waar de titel is omgedoopt tot ‘Reza’ (de inhoud in hetzelfde gebleven).
Maar voor de kleinere kinderen was er nog niets.
Ik besloot voor hen een boekje te schrijven over het dagelijks leven op Kara Tepe:
Dag in, dag uit.

Veel talen!
Afgelopen zaterdag werd het boekje gepresenteerd in het Nederlands/Duits/Engels/Grieks. De illustraties van Kitty van Oosten zijn prachtig en levensecht. De vele honden, maar ook de slang, de foodtruck, het ‘bananen-ontbijt’; we vinden het allemaal terug in Dag in, dag uit!

Op 19 oktober vertrekken Esther van der Ham en ik naar Lesbos waar we Leandra Zoulfoukaridis ontmoeten. Samen gaan we de boekjes uitdelen op Kara Tepe in de talen Arabisch/Farsi/Frans/Kurmanci.

Contract voor mijn eerste roman

Gisteren ondertekende ik bij Tinteling Romance het contract voor mijn eerste roman! Wat een leuk gesprek was het en wat ben ik blij met deze uitgeverij voor dit boek.

Het schrijfproces van ‘Chaos’ verliep in pieken en dalen en heeft een aantal jaar geduurd. Gedurende die jaren zat ik op schrijfgebied niet stil, want ik schreef een tweetalige dichtbundel en vijftien kinderboeken – ik heb ze net geteld, omdat uitgever Olga Hoekstra daarnaar vroeg 🙂

Maar goed, ‘Chaos’ dus. Wat heb ik veel geleerd in dit schrijfproces. Ik volgde workshops bij Marelle Boersma en zal niet snel vergeten dat ze zei: ‘Als er hier tien vrouwen het tuinhek binnenkomen (we zaten op een boerderij in Budel), moet ik jouw Lara er zo uit kunnen pikken.’ Dat betekende werk aan de winkel en gelukkig is dat gelukt. Vorig jaar was ik een hele (schrijf)week lang in Toscane. Daar heb ik nog veel gebrainstormd en daarna heb ik de puntjes op de i kunnen zetten.
En dat resulteerde gisteren in een prachtig contract waarmee ik heel blij ben.
In mei/juni zal ‘Chaos’ verschijnen bij Tinteling Romance.
Ik houd jullie op de hoogte!

Contractondertekening Chaos 16-9-2017-5

Ondertekenen contract ‘Chaos’: Olga Hoekstra van Tinteling Romance en Elsbeth de Jager

Hoera! Wij worden papa!!! in Antwerpen

Op 4 augustus was ik aanwezig in de prachtige boekhandel ‘De kartonnen dozen’ in Antwerpen.  Jeroen Vermeiren van Rainbow Solutions lanceerde daar zijn workshops voor kinderen; workshops over homoseksualiteit waarbij hij gebruik maakt van mijn prentenboek ‘Hoera! Wij worden papa!!!’ (Uitgeverij EigenZinnig).

De prachtige prenten van Ellen Wennink hingen uitvergroot in de winkel en we konden de opzet van de zorgvuldig opgezette workshops inzien.

Vlaams volksvertegenwoordiger en deelstaat senator Ann Brusseel hield een mooie toespraak en ook ikzelf vertelde over het ontstaan van mijn boek: over de impact die het heeft op een gezin als één van de ouders ‘uit de kast komt’. Hoe ging ik daarmee om als andere ouder? Wat kwam er allemaal op me af aan emoties? Hoe werkt dat door? Het werd een persoonlijk toespraakje en het deed me goed dat direct na afloop een heer uit het publiek me bedankte met de woorden: “Mevrouw, u spreekt en schrijft uit uw hart”.

 

 

Drie jaar niet gelezen …

Ik kom uit een gezin waarin iedereen las. Ik ook. Heel vaak was ik in de bieb te vinden, want ook al verwende mijn vader mij enorm met boeken, ik was zo enthousiast en las zo snel, daar was niet tegenop te kopen. Ook mijn kinderen zie je zelden zonder boek. Ik kan me een huis zonder boeken dan ook niet voorstellen, laat staan een leven zonder boeken.

In Griekenland hebben wij vorige maand veel boeken uitgedeeld. In Safe Haven, bij de ‘oude luchthaven’ Ellinikon en ook op Kara Tepe. Overal viel de gretigheid op waarmee de kinderen zich meteen in hun pasverworven schat verdiepten.

Ellinikon ‘Dawar’ lezen – Ellinikon Athens

Tijdens de workshop die ik op Kara Tepe mocht geven, kwam er een oudere jongen voorlezen uit ‘Jamil & Jamila’. Hoewel hij vanwege zijn leeftijd duidelijk niet tot de doelgroep behoorde verslond hij het boek.
Bij navraag bleek hij al drie jaar (drie jaar!) niet gelezen te hebben. Hij had geen boeken, maar vooral: hij miste een plek waar hij eens even helemaal alleen kon zijn en kon lezen.
En ja, dat miste hij. Enorm.

Zo’n gesprekje … tussen de bedrijven door … nuchter verteld … als feit; het zet mij opnieuw aan tot nadenken!